Tag: ancient greece

  • ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

    ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

    ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ

    ΘΕΟΔΟΣΗΣ Π. ΤΑΣΙΟΣ

    ISBN 978-618-230-156-2
    Διαστάσεις: 20 x 26 cm
    Αριθμός σελίδων: 448
    Τιμή: € 40
    Έτος έκδοσης: 2025Περιγραφή

    Γιατί δεν σκίζονταν απο τα δόρατα οι μυκηναϊκές ασπίδες που ήσαν φτιαγμένες απο βοϊδοτόμαρο;

    Πώς κατασκευάζονταν οι πολυώροφοι αυτοκινούμενοι πολιορκητικοί πύργοι και οι καταπέλτες;

    Τι ακριβώς ήταν το «υγρόν πυρ»;

    Σε αυτά και άλλα ερωτήματα περι της Στρατιωτικής Τεχνολογίας —της συνισταμένης των διαθέσιμων Τεχνολογιών— των Αρχαίων Ελλήνων απαντά το παρόν βιβλίο. Μελετώντας προσεκτικά τις αρχαίες γραπτές πηγές —κείμενα και εικόνες— ο συγγραφέας, Μηχανικός και αρχαιομαθής Θεοδόσης Τάσιος περιγράφει τα επιθετικά και αμυντικά όπλα των Αρχαίων απ’ τη Μυκηναϊκή έως την Ελληνιστική Περίοδο: ξίφη, τόξα, δόρατα, ασπίδες και πανοπλίες· τείχη, τάφρους, αναχώματα, καταπέλτες, πολιορκητικούς πύργους· πολεμικά πλοία, φράγματα λιμένων, γεφυρώσεις ποταμών· κ.ά. Συγχρόνως, όμως, εξηγεί τον τρόπο κατασκευής και λειτουργίας τους, βάσει μαθηματικών υπολογισμών ή και σύγχρονων πειραμάτων.

    Αυτή η διπλή προσέγγιση, λεπτομερής ανασύσταση και κριτική-επιστημονική ανάλυση των αρχαίων πηγών, και μαζί, κριτική διερεύνηση της αποδοτικότητας των σχετικών Τεχνολογιών, καθιστά μοναδικό τον παρόντα τόμο με τις 250 εικόνες, ο οποίος εγκαινιάζει τη νέα εκδοτική σειρά που είναι αφιερωμένη στην Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία.

    Περιεχόμενα

    Πρόλογος

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ

    1. ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΞΗΡΑΣ
      2. ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ
      3. ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΕ ΠΑΡΑΛΙΑΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
      4. ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΑΝΟΠΛΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ
      5. ΑΤΟΜΙΚΑ ΟΠΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΊΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ
      6. ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
      7. ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΕΣ
      8. ΝΑΥΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΟΠΛΑ

    ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

    Βιβλιογραφία
    Ευρετήριο αρχαίων και βυζαντινών πηγών
    Γενικό ευρετήριο

    ______________________________________________________________________________Bιογραφικά Συγγραφέα

    Ο καθηγητής Θεοδόσης Τάσιος γεννήθηκε στην Καστοριά. Πήρε το δίπλωμα του Πολιτικού Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1953) και συνέχισε τις σπουδές του στο Centre d’Études Supérieures ITBTB, στο Παρίσι. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Ε.Μ.Π. το 1958. Εξελέγη Επιμελητής του Ε.Μ.Π. (1958) και στη συνέχεια Έκτακτος Μόνιμος Καθηγητής (1964) και Τακτικός Καθηγητής (1969). Ίδρυσε το Εργαστήριο Οπλισμένου Σκυροδέματος του Ε.Μ.Π. και το διεύθυνε μέχρι την αποχώρησή του (1997). Δίδαξε ακόμα στα Πανεπιστήμια της Βαγδάτης (1979), της Σαγκάης (1982), της Νανκίν (1985), της Παβίας (1986) και στο Collège International des Sciences de la Construction, Paris (1979–1989).

    Εξέχουσα μορφή στην επιστημονική και επαγγελματική ζωή της χώρας, υπήρξε δάσκαλος χιλιάδων Μηχανικών, δημοσίευσε εκατοντάδες επιστημονικές εργασίες στις περιοχές της Εδαφομηχανικής, της Τεχνολογίας του Σκυροδέματος και της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, ενώ ασχολήθηκε με μια ευρύτατη περιοχή επιστημονικών, τεχνολογικών και εκπαιδευτικών θεμάτων (ευρωπαϊκοί και εθνικοί κανονισμοί, αντισεισμική προστασία, προστασία μνημείων, δημόσια έργα), αλλά και με θέματα Φιλοσοφίας, Παιδείας, Γλώσσας, Ορολογίας, καθώς και με κοινωνικά θέματα ως συντάκτης βιβλίων και επιφυλλίδων στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο Τύπο, επί δεκαετίες.

    Είναι ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος πολλών ελληνικών Επιστημονικών Ενώσεων, μέλος αμερικανικών και ευρωπαϊκών Ενώσεων, ενώ διετέλεσε Πρόεδρος της RILEM (1977–1978), της CEB (1983–1987), του «Model Code 90» (1987–1991), Σύμβουλος του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών (1966–1995) και Εμπειρογνώμων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1976–2000). Έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις: Είναι Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νανκίν (1985), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Λιέγης (1986), Fellow του American Concrete Institute (1986), Επίτιμος Πρόεδρος της CEB (1988), Επίτιμο Μέλος της RILEM (1989), της CIAS (1998), του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (1999), της CICOP (2001), Επίτιμος Διδάκτωρ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου (2001), Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνο (2004), Επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (2004), Επίτιμο Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ορολογίας (2008), Επίτιμος Διδάκτωρ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2010), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Κύπρου (2013), Επίτιμος Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχoλής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (2014) και Επίτιμος Διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου (2017). Τιμήθηκε, επίσης, με το Μετάλλιο της Πόλεως των Παρισίων (1986), και τον Ιανουάριο του 2014 με το International Award of Merit in Structural Engineering. Το 17ο Παγκόσμιο Συνέδριο Αντισεισμικής (Ιαπωνία, 2020–2021) του απέδωσε τη διάκριση «Legendary Old Master».

  • Ομιλία Άγγελου Χανιώτη “Η τεχνολογία της νύχτας στην αρχαία Ελλάδα”

    Ομιλία Άγγελου Χανιώτη “Η τεχνολογία της νύχτας στην αρχαία Ελλάδα”

    Το InScience παρουσιάζει μια ομιλία του κ. Άγγελου Χανιώτη, καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών στο Institute for Advanced Study στο Πρίνστον.

    ΠΕΡΙΛΗΨΗ

    Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ Για να βελτιώσει τις συνθήκες της ζωής, ο άνθρωπος από την απώτατη προϊστορία προσπαθεί να κατακτήσει πρόσθετο χώρο για τις διάφορες δραστηριότητες, αλλά και πρόσθετο χρόνο. Κομμάτι αυτής της προσπάθειας είναι το «ημέρωμα της νύχτας», δηλαδή η προσπάθεια η νύχτα να γίνει ασφαλέστερη, φωτεινότερη, φιλικότερη προς οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Η τεχνολογία (με την ευρύτερη έννοια της λέξης) της νύχτας συνίσταται σε όλες τις υλικές επινοήσεις και μηχανισμούς που υπηρετούσαν αυτό τον σκοπό: σε διάφορες μεθόδους τεχνητού φωτισμού, σε αστρονομικά όργανα, συστήματα τηλεπικοινωνίας, βοηθήματα της νυκτερινής ναυσιπλοΐας, μηχανισμούς ακριβούς μέτρησης του χρόνου. Η ομιλία εξετάζει την εξέλιξη αυτής της τεχνολογίας της νύχτας και τους κοινωνικούς και πολιτιστικούς παράγοντες που την προώθησαν, κυρίως από την ελληνιστική εποχή και μετά.

    ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

    Ο Άγγελος Χανιώτης κατέχει από το 2010 την έδρα Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών στο Institute for Advanced Study στο Πρίνστον. Ειδικεύεται στην επιγραφική και την ιστορία του Ελληνισμού από τον Αλέξανδρο ως την ύστερη Αρχαιότητα. Έχει διατελέσει καθηγητής στα Πανεπιστήμια Χαϊδελβέργης, Νέας Υόρκης και Οξφόρδης και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης. Από το 1995 συμμετέχει στις ανασκαφές της Αφροδισιάδας και από το 2021 συνδιευθύνει την ανασκαφή της Λύκτου στην Κρήτη. Για τις έρευνές του, για τις οποίες έχει λάβει χορηγίες από το European Research Council, το Packard Humanities Institute, το National Endowment for the Humanities, την Deutsche Forschungsgemeinschaft και άλλους φορείς, έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ άλλων με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου στην Ελλάδα, το Βραβείο Έρευνας του Ιδρύματος Χούμπολντ, το Κρατικό Βραβείο Έρευνας της Βάδης -Βυρτεμβέργης και τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα τεσσάρων πανεπιστημίων. To 2013 τιμήθηκε με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα. Έχει διατελέσει μέλος πολλών ερευνητικών συμβουλίων, όπως του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας της Ιταλίας (2012-2014), του Ερευνητικού Συμβουλίου της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών (2008-2013), του Collegium for Advanced Study της Φινλανδίας (2004-2009) και του Διεθνούς Συμβουλίου της Alexander von Humboldt Foundation (2005-2010). Από το 2020 είναι Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Fondation Hardt pour l’Étude de l’Antiquité Classique στη Γενεύη. Είναι μέλος της American Philosophical Society και της Academia Europea και αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Αθηνών, Βελγίου, Φινλανδίας και Χαϊδελβέργης. Από το 2020 υπηρετεί στο Ανώτατο Συμβούλιο της Εθνικής Αρχής για την Ανώτατη Εκπαίδευση και από το 2023 στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, Καινοτομίας και Τεχνολογίας. Είναι πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Κόμβος: Δίκτυα του Παγκόσμιου Ελληνισμού». Πρόσφατα βιβλία του είναι, μεταξύ άλλων, Θεατρικότητα και δημόσιος βίος στην ελληνιστική εποχή (2009), Η εποχή των κατακτήσεων: ο ελληνικός κόσμος από τον Αλέξανδρο στον Αδριανό (2021) και Emotionen und Fiktionen: Gefühle in Politik, Gesellschaft und Kultur der griechischen Antike (2023).

    Κεφάλαια της Ομιλίας

    • 00:00:14 Ομιλία
    • 00:56:51Ερωτήσεις:
      • 00:57:30 Δίνεται η εντύπωση σε κάποιον που δεν είναι ειδικός, όταν ασχολείται με τα θέματα της τεχνολογίας και της επιστήμης, όταν προσπαθεί να διαβάσει πράγματα για την επιστήμη την τεχνολογία στους αρχαίους χρόνους, ότι σαν να υπάρχει μία τομή ανάμεσα στην κλασική αρχαιότητα και στους ελληνιστικούς χρόνους. Όπου στη μεν κλασική αρχαιότητα η επιστήμη και η ενασχόληση με την επιστήμη ήταν κατά κάποιο τρόπο για το απορείν και το θαυμάζειν ενώ στην ελληνιστική περιόδο μετατοπίζεται στο να ικανοποιηθεί η η ανάγκη, δηλαδή στο να εξυπηρετηθούν οικονομικές ανάγκες. Αυτό κατά κάποιο τρόπο μας φέρνει σ’αυτό που ζούμε σήμερα με την επιστήμη και τεχνολογία. Ποιό είναι το δικό σας σχόλιο;
      • 01:04:17 Ευχαριστούμε για την συναρπαστική ομιλία. Ενστερνίζεστε την ολοένα και περισσότερο διαδεδομένη άποψη ότι οι Αρχαίοι κοιμόντουσαν το βράδυ με διακοπές; Έχετε την αίσθηση ότι οι λύχνοι προορίζονταν για ιδιωτική χρήση και οι λαμπάδες, τα κεριά και οι δάδες για εξωτερική και δημόσια ή δεν υπήρχαν περιορισμοί; Το ανάγλυφο που μας δείξατε από τη Ρώμη σχετίζεται με την ιστορία που διασώζει ο Πλούταρχος, Το περί πολυπραγμοσύνης ενός αναξιοπρεπέστατου του πολίτη που το βράδυ άλεθε αλεύρι ενώ πεινούσαν οι συμπολίτες του; Πότε αναμένουμε το βιβλίο σας; Πέμπτο, ασχολούμαι με τη δράση των πρώτων χριστιανών γυναικών τη νύχτα και θεωρώ πως ήταν ένας σημαντικός λόγος επικράτησης του χριστιανισμού.
      • 01:12:37 Αναφερθήκατε στη σημασία του πολέμου ως κίνητρο ανάπτυξης νέων τεχνολογιών στην αρχαιότητα. Ίσως εφαπτομένη στον πόλεμο αλλά και ταυτόχρονα ξεχωριστή δραστηριότητα ήταν και η πλοήγηση στην ξηρά και τη θάλασσα. Υπάρχει κάποιο τεχνολογικό προϊόν της εποχής που να έφερε επανάσταση στην πλοήγηση στην Αρχαία Ελλάδα;
  • ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

    ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

    Νίκος Δημητρακόπουλος

    ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΠΟΣ

    ISBN: 978-960-499-421-2
    Διαστάσεις: 1
    7 Χ 24 cm
    Αριθμός σελίδων:
    692
    Τιμή:
    36,6 €

    1η Έκδοση: Ιούλιος 2022Περιγραφή

    Από το Θαλή και τον Ευπαλίνο έως την Υπατία, τον Ανθέμιο και τον Ισίδωρο

    Ποιοι ήταν οι µεγάλοι διανοητές που συνέβαλαν στη δηµιουργία και ανάπτυξη των Θετικών Επιστηµών και της Τεχνολογίας στην Αρχαία Ελλάδα; Ποια ήταν η κύρια συµβολή τους;

    Η παρούσα µελέτη µας επιτρέπει να γνωρίσουµε πάνω από 300 πρωταγωνιστές της αρχαίας ελληνικής επιστήµης και τεχνολογίας (εκ των οποίων τους 120 αναλυτικά) που έδρασαν από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως τον 6ο αιώνα µ.Χ.

    Η παρουσίαση και ανάλυση του έργου των µεγάλων διανοητών της ελληνικής αρχαιότητας γίνεται µέσα στο ιστορικό, κοινωνικό, πολιτικό και οικονοµικό πλαίσιο κάθε εποχής. ∆ιερευνώνται οι σχέσεις επιστήµης και φιλοσοφίας, επιστήµης και θρησκείας, επιστήµης και τεχνολογίας, επιστήµης – έρευνας και πειράµατος.

    Ένα βιβλίο αναφοράς, που απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόµενο πολίτη, ερευνητή, επιστήµονα, εκπαιδευτικό, φοιτητή και µεταπτυχιακό φοιτητή, για να το αξιοποιήσει είτε µε συνεχή ρυθµό µελέτης είτε ως εγκυκλοπαιδική πηγή στην οποία θα µπορεί να ανατρέχει κάθε στιγµή.Βιογραφικό Συγγραφέα

    Ο Νίκος Γ. ∆ηµητρακόπουλος γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα Ολυµπίας. Σπούδασε στη Σχολή Αγρονόµων και Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
    Εργάστηκε στη Γενική Γραµµατεία Αθλητισµού (ΓΓΑ) ως Αγρονόµος και Τοπογράφος Μηχανικός για τη µελέτη και κατασκευή αθλητικών έργων σε όλη την Ελλάδα.
    Από το 1989 έως το 2001 και από το 2006 έως το 2013 ήταν προϊστάµενος του Τοπογραφικού Τµήµατος της ∆ιεύθυνσης Μελετών της ΓΓΑ. Το διάστηµα από το 2001 έως το 2006 υπηρέτησε στην Ειδική Υπηρεσία (ΕΥ∆Ε/ΑΟΕΕ) της ΓΓΑ, για τη µελέτη και εκτέλεση των Ολυµπιακών  Έργων, για τις ανάγκες των Ολυµπιακών Αγώνων του 2004.

    ∆ιετέλεσε Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων ΓΓΑ. Έχει ασχοληθεί επί σειρά ετών µε τη συστηµατική µελέτη του έργου των µεγάλων διανοητών της αρχαίας Ελλάδας σε ένα ευρύ φάσµα που καλύπτει το σηµερινό θεµατικό πεδίο των Θετικών Επιστηµών, παρακινούµενος από τη γοητεία που ασκεί η γνωριµία µε τους συναρπαστικούς δρόµους που ακολούθησε η µακραίωνη πορεία και εξέλιξη της επιστήµης, τη µεγαλειώδη συµβολή του πρωτότυπου πνεύµατος των αρχαίων Ελλήνων στοχαστών, τη συνειδητοποίηση της επικαιρότητας και χρησιµότητας µελέτης των γνωστικών πεδίων, του τρόπου έρευνας, των µεθοδολογικών εργαλείων και της οργάνωσης των συλλογισµών και θεωριών αυτών των σκαπανέων της επιστήµης.